vrijdag 27 november 2009

Krekels?

Ja, echt waar, gisteravond laat hoorde ik ineens weer krekels. Alsof het gewoon zomer is.
Het was om 12 uur nog bijna 16 graden. Absurd!
De kachel hoeft tot nu toe 's avonds alleen maar aan om "de kou eruit te halen", en voor je het weet is het in huis 22 graden.
En er was regen beloofd. Niet veel: 's avonds "variable" (daar kan je dus eigenlijk alle kanten mee op), en voor vanmorgen buien. Mooi niet dus. Geen drup. Strakblauwe lucht.
Alleen is er wel een beetje gure wind komen opzetten, maar dat mag ook wel voor eind november.

dinsdag 24 november 2009

Water: te veel en te weinig

Het komt altijd in drieën als er iets mis gaat. Ook deze keer weer: als eerste deed ineens de waterpomp die in de bron hangt (op 70 meter diepte) niets meer. Gecheckt of er nog water in de buis zat, en of ie stroom kreeg. Dat was zo. Dus misschien is er een probleem met de pomp zelf of met de slang. Maar het is een rampkarwei om 'm uit de schacht te krijgen: op de een of andere manier is ie loeizwaar.
Als volgende keek ik in het pomphok, waar mijn andere waterpomp staat, die het water vanuit het vat naar de kraan pompt (is het nog te volgen?). Ik vond al dat het water in het vat steeds zo snel bijna op was, maar er bleek een lek te zijn bij de aansluiting: het water liep in een klein straaltje langs de pomp.
Maar goed, dat is te verhelpen (inmiddels gedaan).
En als derde kwam ik de badkamer binnen na het draaien van een was. Bleek dat de afvoerslang eruit geschoten was, dus de badkamer stond blank. En niet zo'n beetje ook. Eén voordeel: de vloer is nu tenminste weer lekker schoon :-)
Ach, het houdt me bezig, twee van de drie problemen zijn verholpen, en voor het derde probleem heb ik een tijdelijke oplossing: John herinnerde me aan de dompelpomp die in de oude waterput hangt. Die gebruik ik nu om water vanuit die put in mijn vat te pompen, Gelukkig stond de put niet droog......

zondag 22 november 2009

Houdini en co.

Lucera, het arabiertje, heeft nu ook ontdekt hoe leuk het is buiten het omheinde land. Al twee keer stond ze 's morgens om half tien vrolijk te grazen, samen met Charlie. Om zeven uur is er dan nog niets aan de hand, en staat in ieder geval Lucera (Charlie natúúrlijk niet) netjes binnen de lijntjes te wachten op hooi. Om dan, als dat hooi dan op is, met de neus omlaag het onderste stroom(loze)draadje op te wippen en eens lekker te gaan snacken.
Alleen is zij slimmer dan Torera, want die deed het vroeger ook wel eens in het achterste land, en dan kon ze hoegenaamd niet meer terug. Lucera wél, ik hoefde het haar maar één keer te laten zien, en al de tweede keer tilde ze met haar neus het draadje weer op om terug te komen (voor de volgende maaltijd :-) )

Helaas heb ik haar niet op de foto gezet toen ze buitengaats was, maar dit is ze, de boosdoener:

donderdag 19 november 2009

Allemaal muisjes

Al een tijdje proberen de muizen hier mijn huis over te nemen. Vooral in de keuken hoor ik ze ritselen, maar ook in andere vertrekken zie ik ze regelmatig. Sta je je rustig af te drogen na een verkwikkende douche, schiet er prrrrt zo één over je voet. O pardon, hoor je dan nog net mompelen, u ook hier?
Daar moest ik maar weer eens iets aan gaan doen. Dus heb ik de vangkooi maar weer tevoorschijn gehaald. Iemand had me ooit gezegd dat kaas niet zo'n best lokmiddel is, maar dat een stukje brood met pindakaas je-van-het was. Ach, ik krijg ze er wel de kooi mee binnen, maar echt optimaal is het niet.
Maar nu heb ik ontdekt waar ze écht gek op zijn: appel. Dat had ik dus gisteren in de vangkooi gedaan, en na een half uurtje zaten er al vijf kleine muisjes in. Vanmorgen waren het er zelfs acht!
Die heb ik netjes losgelaten op een plek bij het riviertje, waar geen huizen zijn. En ver genoeg van mijn eigen huis, anders zie ik ze binnen een paar dagen weer voor de deur staan met hun koffertje en hun tandenborstel.

Op dit moment staat ie in de slaapkamer, en de score is (binnen een uur) drie stuks. Dat belooft nog wat....


woensdag 18 november 2009

Eenzaam en verlaten.....


....ligt daar de afstandsbediening van de Canaldigital decoder, op mijn (bij nader inzien toch niet zo) sjieke gazon. Mijn schuld, ik was gisteravond vergeten om 'm op te ruimen, en dan is het voor Donna (wie anders dan mijn kleine straatschoffie ziet de humor er van in om het ding aan gort te kauwen?) een peulenschil om zich daar de rest van de nacht mee te vermaken. En nu doet ie het dus niet meer. Zucht.....

maandag 16 november 2009

Biljartlaken? Bijna!

Naar oudhollands gebruik heb ik zaterdag het gras gemaaid. Voor de tweede keer sinds ik hier woon. Ik liet het altijd maar gewoon groeien, en joeg zo eens per jaar de bosmaaier erdoorheen.En in de zomer verdorde het toch, dus dan had ik er sowieso geen omkijken naar.
Het is gewoon gras dat ooit spontaan kwam opzetten, dus niks ingezaaid en zo. Maar toch lijkt het al heel wat. Een biljartlaken is het nog niet, maar wie weet, als ik braaf elke week blijf maaien......
Verder is het ongewoon warm: op dit moment (net na twaalven) is het al 25,5 graad. En afgelopen nacht koelde het niet echt af: toen ik ging slapen, was het nog steeds 20 graden. Dat scheelt me weer een boel zaagwerk (hout voor de kachel).
Maar ondanks de warmte, willen de laatste tomaatjes toch niet meer echt rood worden. Nou ja, in het uiterste geval mogen de varkjes ze verorberen.

woensdag 11 november 2009

Verslavend

Gisteren kreeg ik van Jonathan een mailtje met daarin onder andere de tip, dat Google maps iets nieuws heeft: streetview.
Dus nu ben ik helemaal in de "streetview-modus": je kunt adressen intypen, en als op Google maps de straat dan blauw gekleurd wordt, kun je er het oranje mannetje (dat staat links) op plaatsen. En dan verschijnt er een panoramafoto van de plek. En je kunt door de desbetreffende straat wandelen. Dus gisteravond heb ik wat áfgewandeld! Door mijn geboortehuis-straat, de straat uit mijn vroege jeugd, mijn kindertijd, de op-kamers-tijd, de net-na-het-trouwen-flat, het-hier-zijn-de-kinderen-geboren-bovenhuis, het vrijstaande huis in Ermelo, het woonboerderijtje in Speuld, en uiteraard heb ik ook rondgewandeld in Cocentaina en Alcoi. Yeah!
En vanmorgen heb ik John naar de computer gelokt, zodat ik ook kon zien waar hij allemaal heeft gewoond vóór hij naar Spanje kwam.
Maar ja, nou is mijn stratengeheugen een beetje uitgeput, dus nu ga ik dan toch maar weer over tot de orde van de dag. Zucht......