maandag 11 januari 2010

Waar heeft een mens een föhn voor nodig?

Ik heb er wél een: een haarföhn. Maar gebruiken doe ik 'm nooit. Als ik mijn haar was, plan ik dat meestal vlak voor ik naar het dorp ga, en dan droog ik het natte haar door in de auto de raampjes open te zetten. Snel, goedkoop en héél effectief.
Maar ineens, gisteravond, kreeg ik een eureka-idee: de föhn kan ik natuurlijk wél ergens anders voor gebruiken. Stekker in het stopcontact, hete lucht onder mijn dekens blazen, en ziedaar, ik heb een heel behaaglijk warm bed. Zo gebeurd, en ik heb er de hele nacht profijt van. En vanmorgen na het voeren weer eventjes, want meestal word ik dan (geen idee waarom) niet meer warm als ik mijn bed weer in kruip. Maar nu? Heerlijk geslapen!

zondag 10 januari 2010

Koud? Hoezo? Ooooo....gisteren!

De zon schijnt, de wind is vrijwel weg, dus vandaag kan ik heerlijk aan de zijkant van mijn huis weer opwarmen. En dan zijn de ontberingen van gisteren weer snel vergeten. Goed, vanavond verwachten ze wel wat sneeuw, maar als het niet waait, kan ik mijn kachel weer aandoen, en dan voelen de hondjes zich ook meteen een stuk prettiger. Want ík had het koud, maar Iroko met zijn dunne vacht, voelde zich helemaal doodongelukkig. Dus nou maar duimen dat het vanavond nog steeds niet waait.....

zaterdag 9 januari 2010

Leven is (soms) lijden


Welke freak heeft toch de mestral uitgevonden? Die weet zich door elk kiertje van de kozijnen te wringen, blaast roet van de gedoofde kachel de kamer in, en maakt dat de gevoelstemperatuur buiten min tien is, en binnen niet veel hoger.
Ik heb me vandaag maar grotendeels opgesloten in de computerkamer, met de gaskachel op de hoogste stand, maar zelfs dié maakt niet dat ik me behaaglijk voel. Ook niet met de vijf lagen kleding over elkaar.
En als ik dan toch af en toe naar buiten moet (John was heldhaftiger en heeft vanmiddag de paarden gevoerd), dan komt daar nog eens een jas, muts, en wanten overheen. Het prototype van een michelinmannetje (-vrouwtje).
En vannacht wordt het nog kouder, tot min zes. Whaaaah!

@ de foto: 3,6º is de binnentemperatuur om 17.41 uur, en 1,5º is buiten....

De kou heeft trouwens één voordeel: mijn weggetje was hard bevroren, dus ik kon naar het dorp om de akelig geslonken voervoorraad voor de paarden aan te vullen :)

vrijdag 8 januari 2010

Schijn bedriegt

Even, heel even maar, dacht ik dat er bloemen bloeiden. Tot ik beter keek: het was sneeuw die de blaadjes van planten bedekte...
Verder is het uitzicht weer imposant, na een sombere regendag gisteren.
En het is koud: op dit moment (kwart over tien 's avonds) is het precies nul graden, en de mestral beukt om het huis.....





woensdag 6 januari 2010

Día de reyes

In Spanje kennen ze geen sinterklaas. Logisch, want die zit dan in Nederland. In plaats daarvan hebben ze hier drie-koningen-avond, op 5 januari.
Dan krijgen de kinderen cadeautjes. In de steden gebeurt dat gewoon thuis, maar in de kleine dorpjes verzamelt iedereen zich in de kerk, waar een van de drie koningen (of alle drie, als het budget dat toelaat) de namen van de kinderen voorleest. Die komen dan naar voren en nemen hun cadeaus in ontvangst. Het vervelende van deze methode is, dat ouders, grootouders, tantes en ooms, allemaal de mooiste en grootste en vooral duurste dingen willen voor hun kroost, want dan kan iedereen zien hoe goed ze het hebben.
Er heerst dan ook veel afgunst in de anders zo vredige kerk....
In de wat grotere plaatsen is er een prachtige optocht, met aan het eind, hoe kan het anders, een spetterend en knetterend vuurwerk.
Het weer was gisteren niet van dien aard dat ik zelf ben gaan kijken, maar voor een beeldverslag van de optocht in Cocentaina verwijs ik (is geen probleem toch, Erik?) naar het weblog van Erik en Elleke: http://erikvanhoorn.web-log.nl/mijn_weblog/

maandag 4 januari 2010

Gebakken melk

Gisteren, nadat we boodschappen hadden gedaan, konden we de verleiding niet weerstaan om weer eens bij de indiërt te gaan eten. Ik bestelde mijn favoriete gerecht: paneer makhni, een romig geheel met "indian cheese" zoals het op het menu staat.
Maar ja, dan wil je dat thuis natuurlijk ook kunnen maken. Maar dan zal ik eerst de paneer (de indian cheese dus) moeten maken.
Dat blijkt dus heel simpel te zijn: 2 liter volle melk aan de kook brengen, scheut azijn erbij, roeren, laten schiften, door kaasdoek gieten, en de overgebleven vaste substantie een tijdje onder een pers wegzetten. Et voilá, de paneer is klaar.
En daarna snijd je het in blokjes, en dan kun je het bakken in olie. In dit geval heb ik het eerst door de garam masala gemengd, en toen gebakken: er ontstaat een heerlijk krokant geheel!

En uiteindelijk heb ik er geen paneer makhni mee gemaakt, maar een eigen ontwerp, gebaseerd op paneer saag, dat normaal gesproken met spinazie is. Maar omdat ik altijd voor een paar keer tegelijk kook, en je spinazie niet kunt opwarmen, heb ik die vervangen door het eerste dat ik in de vriezer tegenkwam, namelijk doperwtjes. En zowaar, het is nog lekker ook!

vrijdag 1 januari 2010


Voor iedereen die mijn blog volgt (en natuurlijk ook voor allen die dat niet doen):

¡Feliz año nuevo!
Gelukkig nieuwjaar!

Mijn oudejaarsavond was anders dan anders: meestal ben ik gewoon thuis, en gebeurt er niet veel, maar gisteravond was ik uitgenodigd bij vrienden van Erik en Elleke. Echt waar ik zin in had. En het was dan ook echt erg gezellig: nieuwe mensen leren kennen, heerlijk eten, dansen...
En omdat ik niet nog eens in het holst van de nacht over mijn weg wilde lopen omdat het voor de auto niet begaanbaar was, mocht ik blijven slapen.
Maar omdat het, vlak voor ik naar Erik en Elleke zou gaan (ze zouden voor me uit rijden, want ik wist niet precies waar John en Ineke, die het feest gaven, woonden) begon het te stortregenen.
Dus ik sprong als de wiedeweerga in mijn auto: weg, weg, weg, voor ik er niet meer uit zou kunnen door de gladheid! Op het nippertje heb ik het gered: de auto begon al te slippen.
Maar door de haast was ik mijn lenzenvloeistof vergeten, en zonder mijn lenzen kan ik echt niet.
Dus ben ik vannacht toch maar gewoon naar huis gegaan. Gelukkig was het bij die ene hoosbui gebleven, en het stormde zó hard, dat de toplaag van de weg droog genoeg was om eroverheen te rijden. En zo kon ik alle hondjes toch nog een gelukkig nieuwjaar wensen :-)